حلقه ای از یک جریان تاریک
این مطلبیه که امروز سایت یاهو منتشر کرده با عنوان:
Mysterious Dark Matter Might Actually Glow
اگه حوصله خوندن همشو ندارین پیشنهاد می کنم مستقیم برین سراغ یکی دوتا پاراگراف آخر ولی مطمئناً کلی مطلب باحال رو یاد نمی گیرین و نتیجتاً جلوی پارتنرتون هم نمی تونین کلاس بذارین و همون حرفای تکراری خسته کننده رو باز باید تحویلش بدین، و این در طولانی مدت می تونه تبعات بدی برای رابطتون در بر داشته باشه! حالا دیگه از ما گفتن. خود دانید 
بر اساس اونچه که در این سایت منتشر شده، جریان تاریک چیزیه که باعث چسبیدن کهکشانها و حتی مجموعهای کهکشانی (Galaxy Clusters) به هم میشه به زبان قابل درک تر میشه مجموعه کهکشانی یا چیزهائی بزرگتر از اون. خیلی هیجان انگیزه، نه؟
موضوع اینه که حتی خود دانشمندها هم درست نمیدونند که جریان تاریک چیه، هرچند اونا الان فکر میکنن که حالا دیگه میدونن کجا باید دنبالش بگردن. بطور کلی اینطور گفته میشه که بیش از ۸۵ ٪ حجم فضا رو اجرام ناشناخته تشکیل میده. این اجرام عموماً نامرعی هستن اما محققها میگن اونها وجود دارن چونکه مقدار اجرام شناخته شده معمولی – مثل ستارگان، سیارات، گازها و غبارها – به اون اندازه نیست که بتونن کهکشانها و مجموعه های کهکشانی رو در کنار هم نگه دارن. بنابراین اجرام غیر قابل مشاهده دیگه ای که به جریان تاریک معروفن احتمالاً چیزها رو تو آسمون به هم می چسبونن
شاید این سوال واستون پیش بیاد که چیزی که نمیشه دید رو از کجا بهش پی بردن! جواب اینه که از شبیه سازی کامپیوتری کهکشان خودمون اینطور به نظر میاد که جریانهای تاریک از خودشون اشعه پر انرژی گاما ساطح میکنن که به نوعی برای ما قابل مشاهده هستن.
به گفته مدیر انستیتو ستاره شناسی مکس پلانک، آقای سایمن وایت، اینجور محاسبات سرانجام به ما این اجازه رو داده اند که بتونیم حدس بزنیم حالت توزیع جریان تاریک اطراف خورشید احتمالاً چه شکلی باید باشه تا ما بر اون اساس فرصت شناسائی اون رو داشته باشیم.
چیزی که در عکس بالا می بینید اسمش هست مجموعه کهکشانی (Cl 0024+17 (ZwCl0024+1652 که بوسیله هابل عکسبرداری شده و حلقه آبی رنگ وسط عکس که توسط تکنیکهای پیشرفته دوربین های هابل مشخص شده هم همون چیزیه که ما داریم ازش صحبت میکنیم. توجه داشته باشید که این حلقه در حالت عادی قابل رویت نیست و توی عکس هم با فیلتر مشخص شده. وسط اون حلقه آبی رنگ، اون نقاط نورانی خیلی خوشگلتر کهکشانهای خیلی بزرگ هستن که در کنار هم بهشون میگیم cluster (دوستان کامپیوتری با این اصطلاح خوب آشنائی دارن) این یکی مجموعه کهکشانی که تو عکس می بینین حدوداً پنج میلیارد سال نوری – آره درست شنیدین – از ما فاصله داره. باز هم به زبان خودمونی تر این عکس داره اون کهکشانهارو در پنج میلیارد سال پیش به ما نشون میده چون نور ستاره هاش پنج میلیارد سال تو راه بوده تا چند روز پیش رسیده به دوربین تلسکوپ هابل و الان من و شما داریم نگاهش می کنیم.
خلاصه صحبت اینکه در مقیاسهای کوچیک مثل سیاره ها و ستاره ها، این نیروی جاذبه اون اجرام فضائیه که اونها رو تو فضا نگه میداره و باعث درست شدن کهکشانها میشه (دقت کنید که ستاره ها با نخ به جائی آویزون نیستن و این جاذبشون نسبت به همدیگه است که سر جاشون نگهشون میداره). اما در مقیاسهای خفن تر مثل کهکشانها و یا یه گروه از اونها، دیگه جاذبه هم کاری واسه انجام دادن نداره و اجرام دیگه ای هستن که نقش چسب رو بین اجرام غول پیکرتر اجرا می کنن. به این چیزا میگن جریان تاریک.چرا اسمشون رو گذاشتن جریان تاریک؟ خوب چون اولاً مثل ستاره ها و کهکشانها از خودشون نور در نمی کنن و در ثانی، ما آدما هم هر چیزیو که نشناسیم بهش میگیم تاریک
اصلاً این جریان کلاً روشن نیست، تاریکه…
خوب واسه اینکه به قول دوستم جادی، جو خاصی هم به جریان داده باشیم برای علاقه مندان به فضا یه سری تصاویرخوشگل تحت عنوان Space View Wallpapers هم اینجا گذاشتبم که لذت ببرید.
منابع (انگلیسی):
Shaba
دوستداشتن:
نخستین کسی باشید که این را دوست دارد.
به به! به به! عجب وبلاگ کلاس مندی زده اید ها!!! مبارک باشه! شما اصولا به هر آنچه که در جهان آفرینش! هست علاقه مندید گویا؟!!! یا اینکه فیزیکدانید؟ یا علاقه مند به نجوم آماتوری؟ یا عکاسی توی دشت و دمن؟!!!
به هر حال امیدوارم همراه موفق و سیاستمدار باشید تا ابد!!!